Boliviaanse alumnus UAntwerpen in Veiligheidsraad

Chris Simoens
26 februari 2019
Een tweetal jaar na een masteropleiding in Antwerpen vertegenwoordigde de Boliviaan Pedro Inchauste zijn land in de Veiligheidsraad. Hij vertelt zijn verhaal.

In 2014-2015 heb ik de Master ‘Development Evaluation and Management’ gevolgd aan het IOB (Instituut Ontwikkelingsbeleid) van de Universiteit Antwerpen. Maar toen had ik er al enkele studie- en werkjaren op zitten.

In 2006 begon ik een bachelor politieke wetenschappen aan de Universidad Católica Boliviana (UCB). Van 2011 tot 2013 kon ik met een beurs een Master politieke wetenschappen studeren aan de University of Geneva in Zwitserland. Ik werkte ook enige tijd als onderzoeksassistent aan de UCB en was projectmedewerker bij een Boliviaanse ngo.

 

Vriendschappen voor het leven

In Antwerpen beleefde ik een unieke ervaring. De groep was namelijk heel multicultureel, met vooral mensen uit het Zuiden. Een eyeopener! Ik heb veel geleerd van mijn medestudenten, velen hadden een heel boeiende professionele ervaring. Ik heb daar vriendschappen gesmeed voor het leven! We werken immers in eenzelfde domein en zijn altijd bereid elkaar te helpen.

Maar ook het thema van mijn opleiding in Antwerpen bleek heel nuttig. Doordat ik bijgeleerd heb over ontwikkeling, heb ik een beter profiel gekregen dan mensen die uitsluitend politieke wetenschappen hebben gestudeerd. Dat hielp me zeker op de arbeidsmarkt.

Na mijn opleiding in Antwerpen liep alles behoorlijk snel. Ik begon met een stage aan de Interamerican Development Bank in Bolivia. Vervolgens kon ik aan de slag bij het stadsbestuur van La Paz, daarna als medewerker van de Boliviaanse vicepresident. Dat opende ten slotte deuren naar het ministerie voor Buitenlandse Zaken.

De enorme uitdagingen waar de wereld voor staat, kunnen we gewoonweg niet alleen aan. We hebben mondiale oplossingen nodig voor mondiale problemen.

 

Pedro Inchauste

De Veiligheidsraad buigt zich in juli 2018 over de veiligheid in Afrika.
© UN Photo/Manuel Elias

Veiligheidsraad

Toevallig had Bolivia net een zitje in de Veiligheidsraad veroverd (2017-2018). Ik vertegenwoordigde er als politieke coördinator mijn land. Een heel stresserende en drukke job, maar terzelfdertijd één van de meest lonende en voldoening gevende ervaringen in mijn leven!

We hebben zeker een impact gehad op de werking van de Veiligheidsraad en de wereldvrede in het algemeen. Zo hebben we het probleem van de mijnen op tafel kunnen leggen. Dat resulteerde in juni 2017 in een unaniem aanvaarde resolutie 2365, de allereerste over dat onderwerp! We brachten ook een discussie aan over ‘grensoverschrijdende wateren’ en hun rol in vrede en veiligheid en over natuurlijke hulpbronnen als oorzaak van conflicten.

De beslissingen in de Veiligheidsraad werden genomen door de ambassadeur, in overleg met de minister en enkele topambtenaren in La Paz. Toch had ik zeker en vast mijn inbreng. Als politiek coördinator moest ik immers de ambassadeur en de topambtenaren adviseren over de diverse thema’s. Ik heb ook meegewerkt aan de formulering van de resolutie 2365 en ik was de ‘facilitator’ van de onderhandelingen over die resolutie.

 

Door te investeren in internationale opleidingen bouw je als land bruggen met andere culturen: pure winst.

Pedro Inchauste

Bruggen bouwen met andere culturen

Studeren in het buitenland kan ik alleen maar aanraden. Het opent je geest, je leert andere mensen kennen en je bouwt bruggen met andere culturen. Vooral: je ziet in dat we veel meer te winnen hebben door samen te werken dan door ons te isoleren. De enorme uitdagingen waar de wereld voor staat, kunnen we gewoonweg niet alleen aan. We hebben mondiale oplossingen nodig voor mondiale problemen.

Ik zou dan ook de Belgische overheid willen aanraden om te blijven investeren in internationale opleidingen. Want zo bouw je als land bruggen met andere culturen: pure winst. Immers, als je als buitenlandse student een of meer jaren in België woont en dat land opent zijn deuren voor jou, dan blijf je je leven lang dankbaar voor dat land. En als sommigen later belangrijke posities innemen in hun eigen land, dan voelen ze meteen sympathie voor België.

 

Niet voor armere gezinnen

Armere ouders in Bolivia kunnen jammer genoeg hun kinderen niet in het buitenland laten studeren. Ze kunnen hen wel naar de Boliviaanse openbare universiteiten sturen, die gratis en degelijk zijn.

Zelf kom ik uit de gegoede middenklasse. Mijn vader is burgerlijk ingenieur, mijn moeder advocate. In Zwitserland studeerde ik met een beurs, voor mijn opleiding in België ging ik een lening aan bij een bank. Dat lukte alleen omdat mijn ouders voldoende welgesteld waren, de meeste gezinnen in Bolivia zouden nooit een lening krijgen.

Deze situatie kan verbeterd worden door meer beurzen te geven, niet alleen door buitenlandse regeringen en instellingen, maar ook in Bolivia zelf. Leningen voor studenten zouden ook goedkoper en toegankelijker moeten zijn.

 

Veiligheid Universitaire ontwikkelingssamenwerking Onderwijs Bolivia
Terug naar dossier
Imprimer
In dezelfde categorie - Artikel 4 /29 Ontwikkelingssamenwerking: kritische blik door de Bijzondere Evaluator