De Internationale Arbeidsorganisatie in een notendop

Sonja Keppens & Laetitia Verhulst
06 mei 2018

- De Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) werd in 1919 opgericht als onderdeel van het Verdrag van Versailles waarmee een einde kwam aan WO I. Daarmee is de ILO de oudste VN-organisatie. Ze wordt op tripartiete wijze bestuurd en is samengesteld uit vertegenwoordigers van : (1) regeringen, (2) werkgevers en (3) werknemers. De ILO, met hoofdzetel in Genève, telt vandaag 187 lidstaten.

- De ILO heeft tot taak sociale rechtvaardigheid, mensenrechten en rechten in verband met werk te bevorderen teneinde te komen tot een duurzame en wereldwijde vrede. De vier strategische doelstellingen van de ILO zijn opgenomen in de "Agenda voor waardig werk", met name:

  • de fundamentele beginselen en rechten op het werk versterken en toezien op de toepassing ervan
  • de kansen op waardig werk voor mannen en vrouwen verhogen
  • de sociale bescherming uitbreiden en de doeltreffendheid ervan verbeteren voor iedereen
  • het tripartisme en de sociale dialoog versterken
  • De internationale arbeidsnormen die ILO uitwerkt, bestrijken een breed scala aan thema’s: sociale zekerheid, lonen, minimumleeftijd, arbeidsveiligheid, vrijheid van vakvereniging, gedwongen arbeid, arbeidsuren, arbeidscontrole en zo meer. Naargelang hun bindend karakter spreekt men van verklaringen, verdragen, conventies of aanbevelingen.

- De belangrijkste juridische normen van de ILO:

Een van de fundamentele verklaringen van de ILO is de (bindende) Verklaring inzake de fundamentele beginselen en rechten in verband met werk (1998) die vier onvervreemdbare rechten in verband met werk vastlegt: vrijheid van vereniging en het recht op collectief onderhandelen, verbod op dwangarbeid, verbod op kinderarbeid en verbod op elke vorm van discriminatie op de werkvloer. Verder is er de Verklaring over sociale rechtvaardigheid voor een eerlijke mondialisering van 2008 waardoor de opdracht van de ILO mee evolueert met de mondialisering en die de Agenda voor waardig werk (Decent Work Agenda) bevat die nu de kernopdracht van de ILO uitmaakt.

Daarnaast werkt de ILO ook protocollen en aanbevelingen uit. Zo heeft de niet-bindende aanbeveling nr. 202 over een sociale beschermingsvloer (2012) ertoe geleid dat heel wat ontwikkelingslanden een beleid inzake sociale bescherming hebben uitgewerkt.

- De ILO is ook werkzaam in de ontwikkelingslanden waar ze in meer dan honderd landen uitvoering geeft aan meer dan 750 technische samenwerkingsprogramma’s. Deze acties zijn gericht op de opbouw van technische, organisatorische en institutionele capaciteiten van de leden van de ILO opdat ze een coherent en doeltreffend sociaal beleid kunnen voeren ter bevordering van waardig werk.

- De Agenda voor waardig werk hangt nauw samen met het Programma inzake duurzame ontwikkelingsdoelstellingen 2030 van de Verenigde Naties dat betrekking heeft op de 3 aspecten van duurzaamheid (economische, sociale en milieu-aspecten) en 17 Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) bevat. Het belang van waardig werk voor de totstandbrenging van duurzame ontwikkeling staat expliciet vermeld in doel 8 (SDG8). SDG8 richt zich op aanhoudende, inclusieve en duurzame economische groei, volledige en productieve tewerkstelling en waardig werk voor iedereen.

Wat doet België bij de ILO?

 

België is al sinds de oprichting lid van de ILO. Ons land schreef overigens samen met 9 andere landen mee aan het statuut van de ILO. België zetelde in de Raad van bestuur van 2014 tot 2017. Ook onze werknemers- en werkgeversorganisaties werken mee.

- De ILO is een essentiële partner van de Belgische multilaterale samenwerking.

- Het partnerschap tussen de ILO en België biedt een antwoord op bepaalde verbintenissen die België is aangegaan op nationaal niveau met de wet van 2013 over de ontwikkelingssamenwerking. Daarin speelt de Agenda voor waardig werk een prioritaire rol, naast op internationaal niveau de Agenda 2030 voor duurzame ontwikkeling.

Verder is er het "Global Partnership for Universal Social Protection” dat onder Minister De Croo officieel werd opgestart. Daarnaast is België lid van de “Group of Friends of Decent Work for Sustainable Development”.

- De follow-up van de samenwerking tussen België en de ILO verloopt  via verschillende kanalen. Zo zijn er de follow-upvergaderingen van de bestuursorganen van de ILO: de Internationale Arbeidsconferentie (1 keer per jaar) en de Raden van Bestuur (3 keer per jaar).

 

De bijdrage van België aan de begroting van de ILO is tweeledig:

- Een verplichte bijdrage: België staat op de 18e plaats van de donoren (met 2,8 miljoen euro in 2018 en 3,18 miljoen euro in 2019), naast een vrijwillige bijdrage: België trekt een aanvullende bijdrage uit aan het “Regular Budget Supplementary Account (RBSA)”, een fonds met niet-geoormerkte middelen – dus niet vooraf vastgelegd - voor specifieke doeleinden (core-funding). België is de grootste donor aan het RBSA (met 3 miljoen euro in 2018).

- De Gewesten leveren eveneens een financiële bijdrage aan de begroting van de ILO. De laatste jaren schommelden de totale Belgische bijdragen tussen de 10 en 7 miljoen euro.

 

Lees ook:

De vele hordes naar waardig werk voor iedereen (interview met Guy Ryder, ILO-topman)

ILO 100 jaar: hoe de organisatie ontstond

ILO 100 jaar: mijlpalen

 

 

Waardig werk ILO
Terug Economie
Imprimer
Over hetzelfde thema - Artikel 6 /8 Wereldwijd nog 40 miljoen slaven