Een waardig leven voor Rohingya’s in Bangladesh

Chris Simoens
21 oktober 2019
Twee jaar al verblijven ruim 900.000 Rohingya-vluchtelingen in kampen in Bangladesh. Er is nog geen hoop op terugkeer. UNICEF en zijn partners proberen de situatie leefbaar te houden.

In augustus 2017 stroomden honderdduizenden Rohingya het straatarme Bangladesh binnen. Deze staatloze moslimminderheid uit Myanmar ontvluchtte er ondraaglijk geweld en vervolging. De meesten kwamen terecht in overbevolkte vluchtelingenkampen in Cox’s Bazar, waar ze het moeten stellen met een hutje uit bamboe en zeildoek. Twee jaar later is er nog geen enkele hoop op terugkeer.

Het vergde enorme inspanningen van de internationale gemeenschap – met onder meer UNICEF als partner – om het leven in de kampen enigszins draaglijk te maken. Denk maar aan basisvoorzieningen voor ruim 900.000 Rohingya-vluchtelingen op vlak van gezondheidszorg, voeding, veilig water, sanitair en hygiëne.

Massale vaccinaties konden vermijden dat er onder meer cholera uitbrak.

Een gezondheidswerker houdt een buisje met een choleravaccin in zijn hand en legt een kind uit waarvoor het dient.
© UNICEF/UN0208863/Sokol

Ondervoeding bij kinderen

Massale vaccinaties konden vermijden dat er onder meer cholera uitbrak. Ook hongersnood werd afgewend. UNICEF zorgde tevens voor gezondheidscentra waar zwangere vrouwen en zuigelingen altijd terecht kunnen voor routinematige medische diensten. Op diverse plaatsen kunnen bewoners gechloreerd water tappen.

UNICEF besteedde bijzondere aandacht aan de opsporing van acute ondervoeding bij jonge kinderen. Ondervoeding bij kinderen onder de 5 jaar leidt immers tot ernstige groeiachterstand en vormt aldus een handicap voor het hele verdere leven. Daarom zette UNICEF 1000 bekwame gemeenschapsvrijwilligers in om ondervoeding op te sporen. Deze konden in 2019 gemiddeld 135.000 kinderen per maand screenen. Ondervoede kinderen krijgen Plumpy’Nut, een voedingsrijke pindapasta. Zwangere vrouwen en mama’s die borstvoeding geven, leren hoe ze hun kinderen gezond kunnen voeden.

 

Onderwijs biedt toekomst

De situatie is dus leefbaar, maar ook niet meer dan dat. De bewoners van de kampen kunnen zelf geen groenten telen en hebben nauwelijks opportuniteiten om geld te verdienen. Zo blijven ze afhankelijk van voedselhulp en de bedeling van basismateriaal. Bovendien bestaat altijd het risico dat cyclonen of moessonregens hun schamele huisjes verwoesten. Geweld en mensenhandel zijn in de kampen een dagelijkse realiteit.

Een niet zo rooskleurig bestaan dus. En dat weegt, zeker op de vele kinderen en jongeren die meer dan de helft van de Rohingya-vluchtelingen uitmaken. Jongeren zijn dan ook vaak wanhopig en depressief, omdat er maar geen einde komt aan de uitzichtloosheid. Degelijk onderwijs is hier cruciaal. ‘Onderwijs haalt mensen uit de duisternis en brengt hen naar het licht’, zoals lesgeefster Rozina Aktar het uitdrukt.

UNICEF en zijn partners slaagden erin om aan ruim 192.000 Rohingyakinderen tussen 4 en 14 jaar kwaliteitsvol onderwijs te bieden.

Lesgeefster Rozina Aktar houdt een schrift in de hand terwijl een jongen toekijkt.
© UNICEF/UN0326955/Brown

UNICEF en zijn partners slaagden erin om aan ruim 192.000 Rohingyakinderen tussen 4 en 14 jaar kwaliteitsvol onderwijs te bieden. Dat gebeurde onder meer door leerkrachten op te leiden, lesmateriaal ter beschikking te stellen en ruim 2000 leercentra in te richten. Het ontbreekt nu nog aan 640 leercentra om 25.000 extra kinderen een plek te geven.

 

Jongerencentra

De situatie van de adolescenten blijft nog het meest problematisch. Maar liefst 97% van de kinderen tussen 15 en 18 jaar hebben nog geen enkele vorm van scholing. Best zorgwekkend. Ze hebben immers weinig om handen, en verveling kan tot frustraties en problemen leiden. Zonder vorming vallen ze ook makkelijk ten prooi aan uitbuiting en misbruik.

UNICEF zette 100 jongerenclubs op, naast tot nu toe 21 jongerencentra. In deze laatste kunnen adolescenten terecht voor psychosociale ondersteuning. Ze kunnen er ook lessen volgen in basiscompetenties zoals lezen, rekenen en schrijven, maar ook levensvaardigheden en meer praktische beroepsvaardigheden opdoen die hen voorbereiden op een vak.

Alvast een eerste succes. Toch blijft het onderwijs voor meisjes achterop hinken. Als ze pubers worden, haalt de familie meisjes vaak van school. UNICEF probeert nu lessen in shifts te organiseren waarbij jongens op een ander tijdstip les volgen dan meisjes.

Lees hier hoe UNICEF onderwijs voor adolescenten organiseert.

 

Veiligheid voor meisjes en vrouwen

Ook aan de veiligheid van de meisjes en de vrouwen wordt gedacht. Straatverlichting aanbrengen bleek echter niet voldoende. Dan nog was het ’s nachts gevaarlijk om naar het toilet te gaan. Daarom hebben UNICEF en zijn partners een aantal ‘statische en mobiele veilige ruimtes’ voor vrouwen en meisjes opgezet. Daar komen nog sensibiliseringsacties bovenop. Bovendien leidde UNICEF het personeel in de kampen op om vrouwen op te vangen die slachtoffer werden van geweld.

De situatie leefbaar houden, lost natuurlijk de vluchtelingencrisis niet op. Dat kan alleen als het thuisland Myanmar de Rohingya’s weer toestaat om er als volwaardige burgers te leven, in vrede en harmonie met hun buren. Zolang dat niet het geval is, blijven aangehouden inspanningen van de internationale gemeenschap broodnodig.

Lees het volledige rapport: Beyond survival: Rohingya Refugee Children in Bangladesh want to learn

 

UNICEF is een partner van de Belgische Ontwikkelingssamenwerking.

Humanitaire hulp Bangladesh
Terug Mens
Imprimer
Over hetzelfde thema - Artikel 3 /55 SOS onderwijs voor kinderen op de vlucht