A GO GO FO KAMERUN

Jana Vrancken
01 augustus 2016
Een kinderdroom die wellicht bij menig jongere door hun gedachten spookt, ging voor mij eindelijk in vervulling. Jarenlang speelde ik met het idee om iets van mijn leven te maken, ik wou iets goeds doen en wou iets betekenen voor de wereld. Daarom koos ik ervoor om de opleiding ‘Internationale Samenwerking Noord-Zuid’ (Bachelor na Bachelor) te volgen. In oktober 2015 vertrok ik voor zes maanden naar Kameroen om er te wonen, te leven en te werken in een totaal andere cultuur dan diegene die ik de voorbije 24 jaar gewoon was.

Nervositeit alom

Ik herinner me dat ik vorig jaar, op dinsdagavond 26 mei, in een grote aula geboeid zat te luisteren naar de ervaringen en belevenissen van mijn voorgangers. Hoewel het toen al voor 95% vast stond dat ik deze opleiding zou volgen, drong het nog niet helemaal tot mij door. De maanden erna was ik volop bezig met de reisvoorbereidingen. Het besef dat ik mijn familie, vrienden, omgeving en vertrouwde wereld voor zes maanden achter me zou laten, kwam pas op 26 oktober - de dag voor ik vertrok. Ik wist amper wat me te wachten stond, maar eens aangekomen in Kameroen, kon ik de kriebels in mijn buik haast niet onder controle houden.

Treasure Centre

De stageplaats waar ik alle dagen van de week vertoefde, was een dagcentrum voor kinderen en jongeren met een verstandelijke beperking. De kinderen krijgen speciaal onderwijs. Elke klas beoefent een bepaalde ‘stiel’ zoals het maken van sjaals, mutsen, houten manden, schoenen of juwelen. Die vaardigheden worden afgewisseld met eenvoudige lessen. Mijn taak bestond er voornamelijk in om het dagdagelijkse werk van de kinderen te doorbreken met knutselactiviteiten. Dat vergde een enorme creativiteit: er was immers amper materiaal voorhanden, dus ging ik op zoek naar goedkope oplossingen. Zo maakten de kinderen onder meer een vlinder uit een plastic flesje, een boom via hun handen en een auto met een wc-rolletje.

Afrikaanse ervaringen

Al die tijd verbleef ik in een Kameroens gastgezin. Ik werd dus helemaal ondergedompeld in het Kameroense katholieke leven en de cultuur. En of ik kennis maakte met een andere wereld! Na iets meer dan een week kwam ik al in het plaatselijke ziekenhuis terecht omdat ik kraantjeswater had gedronken. Levensles 1: drink nooit water van de kraan in Afrika!
Mijn Afrikaanse leven zag er een tikkeltje anders uit: zo heb ik mezelf gewassen met emmers water, er liepen muizen en kakkerlakken in de keuken, we zaten meerdere malen zonder water en elektriciteit, ik sliep onder een muskietennet en at fufu (deeg gemaakt van maïsmeel) en njamanjama (een groentegerecht). Bovendien waste ik mijn kleren met de hand en een blok bruine zeep en zat ik elke zondag om zes uur ’s morgens in de mis.

Het was niet altijd rozengeur en maneschijn, maar dat neemt niet weg dat ik er met een positief gevoel op terugkijk. Een ervaring voor het leven die ik nooit meer zal vergeten! Ik ben zelfs van plan om binnen twee jaar nog eens terug te keren.

Studente Jana Vrancken voor de poort van Treasure Center

Wie ?

Jana Vrancken, studente ‘Internationale Samenwerking Noord-Zuid’

Wat ?

Zes maanden wonen, werken en leven in Kameroen

Waarom ?

Een nieuwe cultuur ontdekken, levenswijsheid en werkervaring opdoen.

Kameroen
Terug naar dossier
Imprimer
In dezelfde categorie - Artikel 18 /20 Cultuur als hefboom voor sociale verandering