Hoe Therese ziektes helpt voorkomen in Congo

Oxfam
22 juni 2018
Therese woont in het Kalunga-vluchtelingenkamp met haar 9 kinderen van 7 tot 17 jaar oud. Samen met Oxfam zorgt ze ervoor dat ziektes in het kamp voorkomen worden. Door de nieuwe ebola-uitbraak in Congo is haar werk meer dan ooit van levensbelang.

Ebola is een oude bekende voor Congo. Het is niet de eerste keer dat het dodelijke ebola-virus voorkomt in het land. De nieuwe uitbraak is voorlopig beperkt tot enkele regio’s, en kan daardoor nauw opgevolgd worden.

 

Ebola bovenop hongersnood en geweld

Maar het ebola-virus vormt een extra bedreiging voor gemeenschappen die al kwetsbaar waren, zoals mensen op de vlucht. Het geweld in Congo houdt al enige tijd aan: tussen de bevolkingsgroepen Bantu en Twa, en tussen gewapende groepen in de provincie Tanganyika in Zuidoost-Congo. Meer dan 654.000 mensen hebben hun huis moeten ontvluchten. Het voedseltekort wordt steeds groter, en dat brengt duizenden gezinnen in gevaar.

Therese is één van de mensen die moest vluchten voor geweld, en kwam terecht in Kalunga. Ze volgde er bij Oxfam een opleiding tot hygiëne-promotor. Nu maakt ze elke dag het sanitair in het kamp schoon en deelt ze waterzuiveringstabletten uit aan gezinnen. Zo zijn die verzekerd van proper water.

Oxfam werkt sinds 2017 in Tanganyika en heeft al 58.302 mensen geholpen: zowel de mensen op de vlucht als de mensen die hen opvangen in hun eigen gemeenschap. We voorzien proper water en sanitaire voorzieningen.

Vrouw aan waterpomp in vluchtelingenkamp
© Diana Zeyneb Alhindawi/Oxfam

Een goede hygiëne = ziektes voorkomen

Oxfam werkt sinds 2017 in Tanganyika en heeft al 58.302 mensen geholpen: zowel de mensen op de vlucht als de mensen die hen opvangen in hun eigen gemeenschap. We voorzien proper water en sanitaire voorzieningen.

Daarnaast werken we samen met lokale vrijwilligers, die de mensen informeren over het belang van een goede hygiëne voor hun eigen gezondheid.

 

"Ik had niets meer"

Therese woont sinds november 2016 in het Kalunga-vluchtelingenkamp, nadat haar dorp werd aangevallen. Op het moment van de aanval was ze niet bij haar man en een van haar kinderen. “We zijn onmiddellijk gevlucht”, vertelt Therese. “Er was geen tijd om in te pakken. Je kon enkel je kinderen pakken en het op een lopen zetten.”

Therese ging op zoek naar haar man en ontbrekende kind, na de aanval, maar vond hen niet. Drie maanden later kreeg ze te horen dat hun lichamen waren gevonden. “Ik heb al oorlog meegemaakt in mijn leven, maar nooit werd ik gedwongen om mijn huis te verlaten en te leven in een opvangkamp. Zo’n geweld heb ik nog nooit gezien.”

“Twee dagen hebben we gewandeld voor we hier aankwamen. Mijn hoofd zat vol gedachten. Ik had niks meer. Soms wou ik dat ik dood was in plaats van mijn man, want deze last is te groot voor mij om te dragen. Ik heb nog 9 kinderen. Een van hen is verlamd, dus die moest ik heel de weg dragen.”

“We zijn hier vorig jaar in november aangekomen en werden goed ontvangen. De eerste 2 maanden kregen we eten en wat geld om andere spullen te kopen. Maar hoe kan je 9 kinderen grootbrengen in deze omstandigheden?”

Straatje in vluchtelingenkamp met mensen op stap
© Diana Zeyneb Alhindawi/Oxfam

De eerste slachtoffers: vrouwen, kinderen en ouderen

“Ik had nooit gedacht dat ik hier zou terechtkomen", gaat Therese verder. "Mijn plan was om geld te sparen voor een huis waar we als gezin een comfortabel en normaal leven konden leiden. Nu kan ik zelfs niet aan morgen denken. Hoe kan ik denken aan goed onderwijs voor mijn kinderen, als ik niet eens weet wat hun volgende maaltijd zal zijn?”

Vrouwen, kinderen en ouderen zijn het meest kwetsbaar in deze situatie in Congo. Ze hebben gezien hoe hun families vermoord werden, hun dorpen verbrand en/of hun velden vernield. De situatie in blijft onzeker en het geweld kan elk moment weer uitbarsten. De Congolezen die (in eigen land) op de vlucht zijn, kunnen niet naar huis terugkeren of hun leven terug opbouwen.

“De mensen hier willen terugkeren als de conflicten gedaan zijn", zegt Therese. "Anderen zijn al eens teruggekeerd, om te kijken wat er overbleef van hun velden en andere bezittingen.”

 

Met water redden we levens

Water en hygiëne zijn essentieel om te kunnen overleven. Daarom zorgt Oxfam voor water op grote schaal en voor goed sanitair in noodtoestanden. Zo worden ziektes zoveel mogelijk voorkomen.

We geven mensen ook essentiële informatie over een goede hygiëne. In het Kalunga-vluchtelingenkamp heeft Oxfam intussen 61 vrouwen opgeleid tot hygiëne-promotor, en zij verspreiden hun kennis binnen de gemeenschap.

Wat is er aan de hand in Congo?

 

In Congo zijn miljoenen mensen moeten vluchten door aanslepende conflicten in de provincies Kasaï, Tanganyika, Ituri en Kivu. 13 miljoen mensen hebben er dringend humanitaire hulp nodig.

Oxfam helpt de mensen in Congo zowel op korte als lange termijn. Zo voorzien we onder meer 400.000 mensen van drinkbaar water en sanitair. We verdelen ook cash geld onder de meest kwetsbare families. De nood is echter nog steeds hoog. Bovendien is het risico op een nieuwe Ebola-epidemie erg verontrustend.

DR Congo Humanitaire hulp
Terug Mens
Imprimer
Over hetzelfde thema - Artikel 20 /47 mVAM: mobiele technologie levert realtime informatie over voedselzekerheid