Lessen in veilig verkeer

Chris Simoens
16 januari 2018
Jaarlijks sterven wereldwijd 1,25 miljoen mensen door een verkeersongeval. 90% van die sterfgevallen vindt plaats in lage- en middeninkomenslanden. UHasselt probeert het leed te verzachten.

Veilig verkeer, een kwestie van gezondheid? Voor de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) alvast wel. Want naast de 1,25 miljoen verkeersdoden, lopen elk jaar 20 à 50 miljoen mensen verwondingen op die vaak leiden tot een levenslange handicap. Met een groeiende economie en bevolking lijkt dat cijfer alleen maar toe te nemen. Verkeersongevallen vormen de voornaamste doodsoorzaak bij jongeren tussen 15 en 29 jaar. Ook de economie heeft er zwaar onder te lijden. De Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s) – meer bepaald SDG3.6 – willen dan ook het aantal verkeersdoden en -gewonden halveren tegen 2020.

‘Mobiliteit en verkeersveiligheid moet je op drie fronten aanpakken: mens (gedrag), maatschappij (beleid/omgeving/milieu) en modi (verplaatsingsmogelijkheden)’, zegt Patricia Hellriegel van de Universiteit Hasselt. Ze ondersteunt er een Master mobiliteitswetenschappen met focus op ‘Road Safety in the South’. Dankzij de Vlaamse universitaire ontwikkelingssamenwerking (VLIR-UOS) kunnen 12 studenten uit het Zuiden daar een beurs voor krijgen. ‘Om het verkeer veiliger te maken, moet je dus verder kijken dan de infrastructuur. Aparte stroken voor auto’s, fietsers, bussen en voetgangers kunnen het verkeer veel vlotter en veiliger maken. Maar dan moet het gedrag wel volgen. Wat heb je aan 2 duidelijk gemarkeerde rijvakken als er toch 4 auto’s langs elkaar rijden en de verkeerslichten niet gerespecteerd worden? Bovendien moet de maatschappij regels kunnen opleggen en boetes voorzien voor overtreders.’

Wat heb je aan 2 duidelijk gemarkeerde rijvakken als er toch 4 auto’s langs elkaar rijden en de verkeerslichten niet gerespecteerd worden?

Gedrag veranderen

UHasselt werkt sinds dit academiejaar samen met de Ton Duc Thang University in Ho Chi Minh City (Vietnam). Ze wil er op termijn een masteropleiding rond mobiliteit en verkeersveiligheid opzetten. In Vietnam vallen jaarlijks 22.000 verkeersdoden tegenover 700 in België.

‘Toch zet Vietnam al sterk in op weginfrastructuur, onder meer met de steun van de Wereldbank en de Aziatische Ontwikkelingsbank’, zegt Hellriegel. ‘Zo werken ze in grote steden volop aan modern openbaar vervoer en computergestuurde transporttechnologie. Denk dan bijvoorbeeld aan technologie om autobestuurders van verkeersinformatie te voorzien. Men hoopt in de nabije toekomst smart transportation te realiseren. Maar zoals een Vietnamese prof zei: het ontbreekt nog aan smart people. Het verkeer is er zo chaotisch dat de smart-systemen er niet mee overweg kunnen. En wat baat openbaar vervoer als niemand het gebruikt? De inwoners gebruiken liever een scootertaxi dan het openbaar vervoer. Heel gevaarlijk want ze dragen niet altijd een helm, vooral de kinderen niet.’

Context en gedrag vormen dus cruciale elementen in elk plan dat de verkeersveiligheid wil aanpakken. Om gedrag te veranderen kan de overheid bijvoorbeeld verkeersopvoeding organiseren op school en de ouders bewuster maken. Of het gebruik van een degelijke helm verplichten.

De master road safety van UHasselt besteedt dan ook veel aandacht aan context en gedrag. Masterstudenten dienen cases uit hun land uit te werken. Ook enkele doctoraatsstudenten gaan aan de slag. Een Vietnamese doctoraatsstudent werkt rond het verminderen van risicogedrag bij motorrijders. Een doctoraatstudente uit Tanzania bestudeert welke rol het openbaar vervoer kan spelen om armoede terug te dringen in Dar Es Salaam. Tanzania wordt overigens het volgende land waar UHasselt een master mobiliteitswetenschappen wil uitbouwen.

In Vietnam zullen er workshops georganiseerd worden samen met de overheidsdiensten. ‘Overheden beseffen meer en meer dat het verkeer een holistische aanpak vergt’, meent Hellriegel. En dat zal nodig zijn om het aantal verkeersslachtoffers te halveren tegen 2020, zoals SDG3.6 voorziet.

Verkeer Vietnam Universitaire ontwikkelingssamenwerking
Terug naar dossier
Imprimer
In dezelfde categorie - Artikel 4 /14 Autonomie geeft Malinese vluchtelingen een toekomst