Leven en laten leven

Chris Simoens
01 april 2016
Eerlijke kledij made in Nepal
Kledij die écht fair trade is – van plant tot klant – en bovendien ecologisch: je vindt het in Gent. ‘Omdat vriendschap en zorg voor de planeet veel meer levensvreugde bieden dan pure winst.’

Jassen, truien, blouses, tassen en sjaals in warme aardekleuren, juwelen, notaboekjes uit handgeschept papier en gezang uit de Himalaya: in hartje Gent kan je zomaar Nepal binnenstappen. Met zijn winkel Yak&Yeti vond de Nepalees Bharat Shrestha zijn levenswerk. Alle kledij en geschenkartikelen worden met de grootste zorg en liefde gemaakt onder het motto: leven en laten leven.

In Nepal ontmoette Bharat een verkoper van fairtradekledij. Zo kwam hij op het idee om in België eerlijke kledij te verkopen om zijn land te helpen. De winst investeerde hij er in een school voor straatkinderen.

Toch had hij zijn draai nog niet gevonden. ‘Mijn klanten vroegen me in welke omstandigheden de makers van mijn ‘eerlijke kleren’ werkten. Maar mijn Nepalese verkoper liet me nooit toe in zijn ateliers.

Mijn werknemers zijn gelukkig en mijn klanten zijn tevreden. Dat geeft me voldoening.

Van plant tot klant

Er restte Bharat maar één keuze: alles zoveel mogelijk zelf doen, tot het ontwerp toe. Hij begon met een 14-tal mensen die uit een atelier ontslagen werden. Vandaag heeft hij in Nepal 51 mensen in dienst. Niet alleen kleermakers, maar ook wevers, kleurders, breiers en administratief personeel. Het katoen koopt hij bij kleinschalige bioboeren in Zuid-Nepal en India. Verder gebruikt hij zijde en yakwol en –leer, allemaal ecologisch, naast gerecycleerde materialen zoals fleece. De kleurstoffen zijn zoveel mogelijk plantaardig. Bharat slaagt erin 50% van de stoffen zelf te weven en te breien, de rest koopt hij bij betrouwbare leveranciers.

Een man stikt kledij
© Bharat Shrestha

Vrijheid vind ik essentieel. Ik wil mijn personeel dan ook geen strak dagritme opleggen. Sommige werkneemsters zijn alleenstaand met kinderen of werden verminkt, wel die werken gewoon thuis. Ik heb ook mensen met een beperking in dienst, stuk voor stuk schitterende werknemers die de zin in hun leven teruggevonden hebben.

En het loon? ‘Het gemiddeld loon in Nepal bedraagt 170-180 euro, ik betaal tussen 300 en 500 euro maandloon, naargelang de verantwoordelijkheid. Bovendien delen mijn werknemers in de winst bij een goede verkoop en/of grote productie. Ik zorg ook dat hun kinderen school kunnen lopen. In de afgelopen jaren zijn een aantal medewerkers zelf een zaak begonnen dankzij de degelijke opleiding en werkervaring die ze in mijn atelier konden opdoen. Dat is ook net de bedoeling van mijn project: mensen leren om zelfstandig te werken en hun toekomst in eigen handen te nemen. Dat geeft mij een goed gevoel.’

Het lijkt een succesformule, maar uitbreiden wil hij niet. Twee winkels in Gent volstaan. Wel levert hij kleren aan winkels in andere steden, op voorwaarde dat ze dezelfde bezorgdheid delen en niet louter winst nastreven.

Bharat zelf heeft meer dan een voltijdse job. Hij ontwerpt alle kleren zelf en maakt zelfs modellen op vraag van de klanten, hij staat in de winkel, doet de paperassen en reist 2 à 3 keer per jaar naar Nepal. Toch valt het hem niet zwaar. ‘Ik ben juist heel tevreden omdat ik iets kan doen voor de mensen en het welzijn van onze planeet. Mijn werknemers zijn gelukkig en mijn klanten zijn tevreden. Dat geeft me voldoening.’

 

www.yak-yeti.be

Waardig werk Textiel
Terug Economie
Imprimer