SOS onderwijs voor kinderen op de vlucht

Sophie Carreau
18 oktober 2019
In een onlangs verschenen rapport over onderwijs voor kinderen op de vlucht schetst het VN-Vluchtelingencommissariaat (UNHCR) een beeld van wat wel eens zou kunnen uitgroeien tot een ‘verloren generatie’.

Van de 7,1 miljoen vluchtelingenkinderen op schoolgaande leeftijd hebben er 3,7 miljoen niet de kans om onderwijs te volgen. Allemaal beseffen ze maar al te goed hoe belangrijk onderwijs is voor hun toekomst. Neem nu de tienjarige Gift, die de oorlog in Zuid-Soedan ontvluchtte en zijn heil zocht in de Democratische Republiek Congo. Hij leerde er Frans en knutselde zelf een lamp op zonne-energie in elkaar om op de lagere school in Uboko toch maar elke kans op onderwijs te benutten.

Voor Filippo Grandi, de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen van de VN, biedt onderwijs een ‘tweede kans’ voor deze jongeren. Het probleem: terwijl 63% onder hen lager onderwijs kan volgen, is secundair onderwijs nog maar voor 24% weggelegd. En slechts 3% krijgt de kans om ook hogere studies te volgen.

Van de 7,1 miljoen vluchtelingenkinderen op schoolgaande leeftijd hebben er 3,7 miljoen niet de kans om onderwijs te volgen.

Vanwaar deze enorme kloof?

Om te beginnen zijn er al weinig tot geen onderwijsvoorzieningen voor de lokale bevolking, laat staan voor vluchtelingen.

Voorts voldoen vluchtelingen zelden aan de inschrijvings- en toelatingsvoorwaarden: niet in orde met vaccins, verloren of niet-erkende identiteitspapieren, ontoereikende kennis van de taal, enz. Om bij te blijven kregen sommige kinderen dan wel de kans om ‘niet-officieel’ onderwijs te volgen, helaas kunnen ze dat zelden inbrengen om hun studies voort te zetten.

De kinderen moeten dikwijls eerst nog de lange en gevaarlijke tocht naar de schoolpoort afleggen vanuit het vluchtelingenkamp of, voor wie geluk heeft, een opvanghuis. Bovendien is in vluchtelingengemeenschappen de bewegingsvrijheid vaak beperkt.

Tot slot hebben deze jongeren ook te maken met familiale druk, in die zin dat ze vanaf een bepaalde leeftijd de plicht hebben om de familie financieel te steunen. Vaak wordt dat belangrijker gevonden dan naar school gaan. Deze ingesteldheid treft vaker meisjes dan jongens: ze worden aangemoedigd om hun studies op te geven om te trouwen of op een of andere manier geld binnen te brengen.

 

Wat stelt het UNHCR voor?

Het UNHCR wil de steun inroepen van regeringen, de privésector en onderwijsinstellingen voor de renovatie van gebouwen en de opleiding van leerkrachten. Verder wil het VN-commissariaat werk maken van een betere financiële ondersteuning zodat vluchtelingenfamilies zich beter weten te redden. Niet alleen vluchtelingenkinderen zullen baat hebben bij deze initiatieven, ook de kinderen uit de gemeenschappen die hen opvangen. In het UNHCR-rapport wordt immers vooral aandacht gevraagd voor de situatie in landen die het zelf aan middelen voor onderwijs ontbreekt.   

Jonge vluchtelingen die de kans krijgen om onderwijs te volgen, krijgen ook de kans om werk te vinden, een bijdrage te leveren aan hun gemeenschap en uit te groeien tot de wereldburgers van morgen. De investering dus meer dan waard.

Humanitaire hulp Onderwijs Kinderen
Terug Mens
Imprimer
Over hetzelfde thema - Artikel 4 /55 100.000 euro tegen sprinkhanenplaag in Yemen