Zijn drones nuttig bij humanitaire crises?

Axel Bromberg - WFP
09 juni 2017
Drones worden vaak geassocieerd met een militaire context of ze worden beschouwd als speelgoed. Toch wint het positieve gebruik ervan snel aan belang binnen de humanitaire sector.
 

Al staat de dronetechnologie voor heel wat uitdagingen, ze biedt wel degelijk belangrijke mogelijkheden voor spoedhulpverleners. Wanneer zich een ramp voordoet, kan het redden van levens afhankelijk zijn van de mate waarin de eerste hulpverleners erin slagen zo doeltreffend mogelijk nauwkeurige gegevens te bekomen. Drones zijn uiterst geknipt om deze cruciale en mogelijk levensreddende informatie voor de humanitaire hulpverleners in te zamelen.

Drones bij noodhulp

De toegevoegde waarde van het gebruik van drones in noodsituaties werd reeds vaak erkend binnen  de humanitaire gemeenschap. Een recente studie van de Swiss Foundation for Mine Action (FSD) toont aan dat de meerderheid van de professionele humanitaire hulpverleners positief staat tegenover het gebruik van drones bij humanitaire noodhulpoperaties.

Drones bieden immers veel voordelen die de hele humanitaire gemeenschap ten goede kunnen komen. Met hun afstandsbediening en camera’s met hoge resolutie kunnen drones op relatief korte tijd grote gebieden scannen, registreren en in kaart brengen. Daardoor krijgen hulpverleners de mogelijkheid de schade na een natuurramp in te schatten en te bepalen welke gebieden het meest behoefte hebben aan hulp.

Dergelijke overzichts- en evaluatiemissies vonden reeds plaats in het verleden. Zo had de humanitaire organisatie Medair na de tyfoon Haiyan in 2013 de grootste moeite om hulp te verlenen in de zwaarst getroffen gebieden in de Filipijnen. De toen beschikbare satellietbeelden waren verouderd of van slechte kwaliteit en gedetailleerde kaarten waren niet voorhanden. Daarom werden drones ingezet om hogeresolutiebeelden van het gebied te maken zodat duidelijk werd welke zones het meeste nood hadden aan hulp.

Hetzelfde gebeurde in de nasleep van de aardbeving in Nepal in 2015. Verschillende humanitaire organisaties zetten drones in voor het verzamelen van gegevens en gedetailleerde beelden. Zo konden ze bepaalde zones nauwkeuriger in kaart brengen en de schade accurater inschatten. Dankzij deze informatie was het voor de hulpdiensten mogelijk op een gerichtere en doeltreffender manier steun te verlenen.

Toekomstige uitdagingen

Ondanks het toenemend gebruik van drones bij humanitaire hulp staat de toepassing ervan nog voor serieuze uitdagingen. Zo beschikken de meeste hulpverleners niet over de nodige ervaring of zijn ze onvoldoende opgeleid om met drones te werken. Anderen maken zich dan weer zorgen over de associatie met militaire operaties. Dat zette het Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Aangelegenheden van de Verenigde Naties (OCHA) er zelfs toe aan het gebruik van drones in conflictgebieden af te raden. Een van de grootste moeilijkheden ligt evenwel in het ontbreken van een duidelijk kader voor een gecoördineerde aanpak door de humanitaire gemeenschap.

Een voorbeeld: na de aardbeving in Nepal in 2015 wist niemand precies hoeveel drone teams in het land actief waren. Volgens Patrick Meier van het Humanitarian UAV Network beslisten een aantal humanitaire teams onderling te communiceren om hun werk beter te coördineren, maar vele andere teams deden daar niet aan mee. Bepaalde drone teams toonden zich zelfs weinig bereid om hun vluchtplannen of gegevens met anderen te delen. Dat leidde tot frustratie bij lokale gemeenschappen, de overheid en andere humanitaire organisaties.

Daarnaast bleken heel wat drone teams niet op de hoogte van de nationale wet- en regelgeving. Sommigen waren zich er niet van bewust dat de wettelijke toestemming van de overheid nodig was om te kunnen werken. Anderen vergaten de lokale gemeenschappen in te lichten dat zij de wettelijke toestemming van de overheid hadden gekregen. In bepaalde gevallen zorgde dat voor verwarring en nodeloze vertragingen.

De dronetechnologie speelt vandaag de dag een steeds prominentere rol, maar ook het aantal uitdagingen dat ermee gepaard gaat, neemt toe. Daarom is er dringend nood aan een kader om deze uitdagingen het hoofd te bieden. Humanitaire actoren moeten gecoördineerd samenwerken met lokale overheden, met de particuliere sector en met elkaar.

De weg vooruit

Momenteel bestaat er geen coördinatieplatform, maar de eerste stappen in die richting werden al gezet. Om humanitaire organisaties en andere actoren te helpen bij het aanwenden van de dronetechnologie lanceerde het VN-Wereldvoedselprogramma (WFP), in partnerschap met de Belgische regering, een proefproject van één jaar om een gecoördineerd gebruik van drones bij rampenbestrijding te ontwikkelen (zie kader). Op die manier hopen de initiatiefnemers om de voordelen van drones beter te benutten.

workshop drones à Bruxelles

België werkt aan doeltreffender gebruik van drones

Samen met WFP wil België drones doeltreffender inzetten bij humanitaire acties. De Belgische Ontwikkelingssamenwerking organiseerde een eerste workshop begin februari 2017. Deze bracht experts uit de humanitaire, academische, overheids- en particuliere sector bijeen. Gedurende twee dagen bespraken de stakeholders de vele uitdagingen en kansen. Meteen legde zij de basis voor een aantal workshops die later dit jaar plaatsvinden in rampgevoelige landen.

Zowel Ertharin Cousin, directeur van WFP, als Alexander De Croo, Belgisch minister van Ontwikkelingssamenwerking, woonden de laatste dag van de workshop bij om het belang van partnerschappen in technologie en innovatie te benadrukken.

WFP beschouwt België als vooraanstaande partner voor projecten die de nadruk leggen op innovatie en technologie in de strijd tegen honger. Het humanitair programma van WFP dat gebruik maakt van drones is daarvan een goed voorbeeld. In 2016 droeg België meer dan 28 miljoen euro bij aan WFP-projecten, die hulp bieden aan zo’n acht miljoen mensen in acht landen.

Drone Humanitaire hulp
Terug Mens
Imprimer
Over hetzelfde thema - Artikel 7 /15 Arme landen vangen meeste vluchtelingen op