Snel lezen

2

Geloven in jezelf

Enabel
30 maart 2018
De meeste meisjes in Niger verlaten de school voordat ze hun studie hebben afgerond. Het Sarraounia-project (Enabel) probeert deze tendens te keren door het zelfvertrouwen van de meisjes te versterken. Chérifa getuigt.

 

Voor de goedlachse 16-jarige Chérifa is er al een en ander veranderd. “Ik weet dat ik veel geluk heb dat ik mijn studies kan verderzetten.” zegt ze. “Vorig jaar heb ik mijn diploma van de eerste graad niet kunnen behalen maar dit jaar hebben mijn ouders me gezegd dat ik me moet concentreren op mijn studies in plaats van mijn moeder te helpen met de huishoudelijke taken. Ik heb deze raad ter harte genomen en jullie zien het resultaat: ik heb mijn diploma behaald!”

“Het belangrijkste voor mij is dat ik nieuwe vriendinnen heb gemaakt tijdens deze reis. In het dorp zijn veel meisjes van mijn leeftijd al getrouwd en blijven ze thuis. Ikzelf ga dan ook niet verder dan het erf van mijn ouders, ik heb niet de moed om alleen te gaan wandelen.”, vertrouwt ze ons toe. De wettelijke huwelijksleeftijd voor Nigerese meisjes is 15 jaar, maar ze zijn vaak al getrouwd op hun twaalfde. Op de leeftijd van 15 jaar is één Nigerees meisje op drie al getrouwd en heeft ze al haar eerste kind.

“Het is waar dat het hoge percentage schooluitval vaak wordt gebruikt als argument om niet te investeren in onderwijs. In de plaats daarvan beslissen te veel ouders om hun dochters vroeg uit te huwelijken.” zegt Fati, secretaris van de moedervereniging in Birni N’Falla. “Het is nochtans aan de ouders om het heft in eigen handen te nemen. Als je weet dat er geen tafels of banken in het klaslokaal van je kind staan, moeten de ouders geld samenleggen om die te betalen. Als je weet dat je dochter drie kilometer moet stappen naar school, is het aan de ouders om zich te organiseren en een passend transportmiddel te vinden. Ik vind dat de traditie van huwen op jonge leeftijd hun toekomst boycot. Deze meisjes ronden zelden hun studies af wat hun mogelijkheden beperkt en zo is hun hetzelfde lot beschoren als hun ouders: analfabeet en arm.”

Het is belangrijk om de wortels van het probleem aan te pakken en de praktijk van kindhuwelijken te bestrijden. Het feit dat het Sarraounia-project het probleem van onderwijs voor meisjes vanuit verschillende invalshoeken aanpakt – zich engageren met de ouders en de gemeenschap, de perceptie van de genderrollen, emancipatie en eigenwaarde aankaarten – is een belangrijke les die te trekken valt uit dit werk. “Nu weet ik met welke argumenten ik moet antwoorden aan wie beweert dat er meer is dan studeren om te slagen in het leven”, zegt Chérifa.

 

Gender Niger Enabel
Volgend artikel Inzetten op eigenwaarde