Snel lezen

2

We moeten moeders mobiliseren

Enabel
30 maart 2018
Amina: "We moeten moeders mobiliseren zodat meisjes blijven studeren."

 

De meeste meisjes in Niger verlaten de school voordat ze hun studie hebben afgerond. Het Sarraounia-project (Enabel) probeert deze tendens te keren door het zelfvertrouwen van de meisjes te versterken. 
 
Amina, een 16-jarig meisje,vertelt ons dat ze nog niet weet wat ze later wil worden omdat er nog zó veel te ontdekken valt.

 

Ze heeft veel van haar leeftijdsgenoten school zien verlaten na hun huwelijk, maar Amina wil niet dezelfde weg opgaan. “Ik denk dat het heel belangrijk is om ons te ontwikkelen, ook al is het niet altijd gemakkelijk.”, zegt ze. “Naast mijn schoolwerk moet ik ook mijn ouders helpen, net als mijn broers en zussen. De dieren moeten naar de weides gebracht worden, er moet water en brandhout gehaald worden en het land moet worden bewerkt, gesproeid en bewaakt.”

De dichtstbijzijnde school voor Amina en haar broers en zussen ligt zes kilometer verder. Dat betekent dat haar dag al vroeg in de ochtend begint. “Elke morgen veeg ik, maak ik de kookpotten schoon, ga ik water halen en maak ik het ontbijt klaar voor het gezin. Daarna moet ik ongeveer anderhalf uur naar school stappen. Gelukkig moet ik het traject niet helemaal alleen afleggen, ik stap samen met drie andere meisjes uit het dorp. Vroeger waren we met meer, maar de meeste vriendinnen hebben afgehaakt.”, vertrouwt ze ons toe. “Ik denk dat daar verschillende redenen voor zijn. Enerzijds beschouwen de meeste mensen onderwijs voor meisjes hier als verspilling, want als ze huwen gaan ze toch bij de familie van hun man wonen. Anderzijds zijn het vaak de meisjes zelf die gedemotiveerd raken. Niet noodzakelijk omdat ze de lessen niet kunnen volgen, maar omdat de school ver is en er bij thuiskomst nog moet gewerkt worden.”

“Ik heb het geluk dat mijn ouders me ondersteunen. Na de lessen mag ik nog enkele uren op school blijven voor ik terugkeer. Zo heb ik de tijd om mijn huiswerk te maken en in alle rust te studeren. Dankzij hen heb ik dit jaar mijn diploma van de eerste graad behaald.”

Het gezicht van Amina straalt van vertrouwen als ze praat over de reactie van haar ouders op dit avontuur. “Veel mensen hebben mijn moeder en mijn vader gewaarschuwd voor die ‘blanken’ die me wilden meenemen naar Cotonou. Ze zeiden: “Jullie weten wat ze zullen doen, ze gaan jullie jullie kind ontnemen.” Maar ik heb een ijzersterke moeder. Ze is koppig. Ze had zelf een moeilijke jeugd en ik denk dat ze deze cyclus wou doorbreken.

Gender Niger Enabel
Volgend artikel Geloven in jezelf